EN57 (typ 5B+6B+5B, 5Bk+6Bk+5Bk, 5BT+6BT+5BT, 5Bm+6Bm+5Bm, 5Bu+6Bu+5Bu i 5Bg+6Bg+5Bg) – trójwagonowy elektryczny zespół trakcyjny przystosowany do niskich peronów, wyprodukowany w zakładach Pafawag we Wrocławiu w latach 1961-1993 w ilości 1429 sztuk. Obecnie jest to najdłużej produkowany pojazd szynowy na świecie. Protoplastą tego pojazdu była wysokoperonowa jednostka EW55.

Źródło: Wikipedia

EN57
Zespoły EN57 (1346, 1062 i 1015)
Producent	Pafawag
Lata budowy	1961-1993
Układ osi	2’2′+Bo’Bo’+2’2′
Układ wagonów	r+s+r (rozrządczy + silnikowy + rozrządczy)
Liczba miejsc siedzących	180[1]
Masa służbowa	123 t
Długość całkowita	64,97 m
Średnica kół	940, 1000 mm
Napięcie zasilania	3 kV
Liczba i moc silników	4 × 145 kW lub 4x175kW; (jednostki AKM: 4x250kW)
Typ silników trakcyjnych	LKf 450 lub LKa 470; (jednostki AKM: LKa 450-X6)
Moc ciągła	580 kW lub 700kW; (jednostki AKM: 1MW)
Przyspieszenie rozruchu	0,5 m/s²; (jednostki AKM: 1m/s2)
Prędkość konstrukcyjna	110 km/h; (jednostki z silnikami asynchronicznymi: 120km/h)
System hamulca	początkowo elektropneumatyczny Knorr, później Oerlikon oraz elektrodynamiczny IPS